|
Harfa - koncert i prezentacja dla dzieci |
|
|
|
|
Napisał Administrator
|
 Dom Kultury w Łomiankach zaprasza 25 marca 2006 r. (sobota) o godz. 15.00 na koncert i przezentację instrumentu muzycznego dla dzieci. Tym razem Jacek Pietrus opowie o harfie.
Skąd się wzięła harfa?
Wiemy, że harfy były używane już w najstarszych znanych nam cywilizacjach, takich jak np. Mezopotamia! W słynnym Ur odkryto resztki lir i harf z połowy trzeciego tysiąclecia p.n.e.! Tak więc już Sumerowie mieli do czynienia z tym wspaniałym instrumentem!!!!. Znali ją również Asyryjczycy, o czym wiemy chociażby dzięki kamiennym reliefom z Niniwy (VII w. p.n.e.) To właśnie ze Środkowego wschodu dotarła harfa do Europy.
W czasach przedchrześcijańskich harfa znana była Grekom, a następnie przyswoili sobie ją Galowie. Jakie miejsce zajmowała muzyka w życiu ówczesnych ludzi? Otóż, z eposów Homera wiemy, że muzyka liry była traktowana jako element niemalże rytualny, przy niej śpiewano eposy wielbiące herosów. Z czasem w starożytnej Grecji, lira stała się nieodzownym elementem wszelkich pieśni opowiadających o czynach chwalebnych, którymi raczono się podczas wielkich, wspaniałych uczt.
Jak jednak harfa wpłynęła na Celtów? Przede wszystkim Celtowie uważani są za wojowników. Jednak już greccy pisarze wspominali o tym, że wśród Celtów są poeci, sławiący przy lirze wielkie czyny wodzów. Tych poetów nazywano bardami. Początkowo harfy jakich używano w Europie miały ramę prostokątną lub niemalże trójkątną (tak np. pokazywano harfę w psałterzach z IX w.), łuk w harfie jest naleciałością azjatycką.
Wielokrotnie harfa pojawia się na wysokich krzyżach iryjskich, co może być dowodem, że instrument ten był już znany w Irlandii gdzieś około VIII w., wtedy właśnie zaczęły powstawać owe krzyże.
Słowo harfa pochodzi od indoeuropejskiego słowa KER, co oznacza wygięty, zakręcony, słowo KEREB jest bezpośrednim źródłem słowa harp w j. angielskim. Pierwszy raz słowo to pada w poemacie Venantiusa Fortunatusa, biskupa Poitiers w VI w., w którym wysławiając Franków pisze o celtyckich i germańskich barbarzyńcach:
Romanusque lyra, plaudat tibi barbarus harpa, Graecus Achilliaca, crotta Britanna canat.
Co oznacza w wolnym tłumaczeniu:
Rzymianie szczycą się lirą, barbarzyńcy harfą, Grecy lirą Achillesa, Brytowie crottą.
Z tego co wiemy, to słowa harfa używane było przez Germanów jako określenie instrumentu zwanego lirą.
{moscomment} |
